با حکم دادگاه تجدیدنظر؛ عیسی سحرخیز به یک و نیم سال زندان محکوم شد

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی؛ عیسی سحرخیز، روزنامه نگار و فعال سیاسی زندانی در بند ویژه امنیتی زندان رجایی شهر کرج (گوهردشت) با حکم شعبه ۴۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به یک و نیم سال حبس محکوم شد.

آقای سحرخیز که از تابستان سال ۸۸ تاکنون در حال سپری کردن حکم سه سال زندان به اتهام «توهین به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» می باشد، چهاردهم مردادماه سال گذشته و در دو دادگاه مختلف به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» مجموعاً به دو سال حبس محکوم شده بود که با ادغام و تجمیع مجازات‌ها در دادگاه تجدیدنظر، این حکم به یک و نیم سال زندان کاهش یافت.

غلامعلی ریاحی وکیل مدافع عیسی سحرخیز در گفت و گویی با خبرگزاری ایسنا در این رابطه گفت: «آقای عیسی سحرخیز در دو دادگاه مختلف به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، به دو محکومیت متفاوت یک سال حبس یعنی جمعا به دو سال حبس محکوم شده بود. و در پی صدور احکام جداگانه در مورد موکلم که یکی از آنها از سوی شعبه ۱۰۸۳ دادگاه مطبوعات و دومی در جریان محاکمات حوادث پس از انتخابات از سوی شعبه دادگاه ۱۵ انقلاب اسلامی صادر شده بود، از دادگاه تجدیدنظر استان تهران درخواست کردم که چون دو دادگاه بابت یک اتهام دوبار موکل را محکوم کرده‌اند، نسبت به ادغام و تجمیع مجازات‌ها،‌ اقدام قانونی معمول دارد».

آقای ریاحی افزود: «در همین راستا شعبه ۴۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران با قبول این درخواست، دو سال محکومیت آقای سحرخیز بابت فعالیت تبلیغی علیه نظام را با شش ماه تخفیف، به یک سال و نیم حبس تقلیل داد».

یک ترم تعلیق دیگر برای داریوش جلالی، دانشجوی معترض دانشگاه یاسوج

داریوش جلالی، فعال دانشجویی دانشگاه یاسوج که روز ۳۰ بهمن ماه سال گذاشته در اعتراض به وضعیت نامطلوب دانشگاه اقدام به دوختن لب ها و در زنجیر کردن پاها کرده و بازداشت شده بود، در حکمی جدید از سوی کمیته انضباطی دانشگاه یاسوج به یک ترم محرومیت از تحصیل دیگر محکوم شده است.

داریوش جلالی داریوش جلالی، دانشجوی رشته مهندسی مواد دانشگاه یاسوج و ورودی ۸۸ این دانشگاه، که در روز ٣٠ بهمن ١٣٩٠ در اعتراض به فشارهای وارده از سوی نیروهای امنیتی و حراستی، اقدام به دوختن لب های خود و همچنین بستن پاها با غل و زنجیر کرده بود و بازداشت شده بود به گزارش وبسایت هرانا از بی یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شده است.

بر اساس این گزارش داریوش جلالی متولد سال ۱۳۶۸ دانشجوی رشته مهندسی مواد در دانشگاه یاسوج است که گفته می شود به دلیل اقدام اعتراضی و تحصن یک نفره وی در اثر فشار مسئولین دانشگاه با این حکم مواجه شده است.

در ادامه وبسایت هرانا نوشته است: «این در حالی است که وی پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی در آن روز و تحمل ۱۹ روز زندان، با قرار وثیقه ۲۰ میلیون تومانی آزاد و هنوز حکمی از سوی دادگاه در این باره برای وی صادر نشده است. ولی کمیته انضباطی به چنین دلیلی استناد و وی را به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم کرده است.»

بنابر گزارش های پیشین دانشجونیوز، داریوش جلالی پیش از این چندین ماه در زندان بوده و با محرومیت های مختلف تحصیلی از سوی مسوولان دانشگاهی و اطلاعاتی مواجه شده است..

این فعال دانشجویی در بهمن سال ۸۸ از تحصیل معلق شده بود، در بهمن سال ١٣٨٩ چند روز پس از تظاهرات ٢۵ بهمن با یورش نیرو های امنیتی به منزلش دستگیر و بعد از شکنجه همراه با شوک الکتریکی به یکسال حبس محکوم گردید که پس از تحمل سه ماه از آن به صورت مشروط آزاد گردید.

گفتنی است وی پس از آزادی از زندان با تعلیق های پیاپی و همچنین فشار هایی از طرف حراست دانشگاه مواجه شد که منجر به اتخاذ این تصمیم از سوی وی شده است.

پس از اقدام اعتراضی این دانشجو، وی با حمله ی نیرو های انتظامی و امنیتی مواجه گردیده که به صورت وحشیانه ای پس پاره کردن زنجیر و کشیدن او بر روی زمین وی را به زور سوار خودرو کرده و از محیط دانشگاه خارج کرده بودند.

این دانشجوی محروم از تحصیل ضمن اقدام تحصن یک نفری، بیانیه ای در شرح دلایل این اقدام اعتراضی خویش را به نگارش در آورده و به دانشجویان و مسولان این دانشگاه اعلام کرده بود..

در بخشی از این بیانیه وی در توضیح این تحصن وی آمده بود: «اما چرا بدین شیوه معترضم؟ چرا با دهان بسته؟ چرا با پای در زنجیر نشسته؟ دهان خود را دوخته ام، چرا که فریاد تظلم خواهی ام را کسی نشنید. پای خود بسته ام چرا که دویدنم به جایی نرسید. هر چه فریاد زدم کسی نشنید، گفتم شاید سکوتم را بشنوند, هر چه دویدم کسی ندید، گفتم شاید به غل نشستنم را ببینند.»

تبعید یکی از زندانیان سیاسی کرد به زندان گوهردشت کرج

به گزارش خبرنامه از ”فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران” تبعید زندانی سیاسی هموطن کرد هوشنگ رضایی از اوین به زندان گوهردشت کرج

روز یکشنبه ۳ اردیبهشت ماه زندانی سیاسی محکوم به اعدام هوشنگ رضایی ۲۶ ساله از بند ۳۵۰ زندان اوین به سالن ۱۲ بند ۴ زندان گوهردشت کرج تبعید گردید.

زندانی سیاسی هموطن کرد هوشنگ رضایی سال ۸۹ با یورش مامورین وزارت اطلاعات دستگیر و به بند ۲۰۹ زندان اوین شکنجه گاه وزارت اطلاعات منتقل گردید و برای مدت طولانی تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشت.او سپس به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شد.

بازجویان وزارت اطلاعات علیه این زندانی سیاسی اقدام به پرونده سازی نمودند و آنرا به شعبۀ ۱۵ دادگاه انقلاب فرستادند. صلواتی معروف به قاضی مرگ و رئیس این شعبه او را مورد محاکمه قرار داد و گفته می شود این زندانی سیاسی را به اعدام محکوم کرده است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، دستگیری ،شکنجه،پرونده سازی ،محکومیت و تبعید این زندانی سیاسی به زندان گوهردشت کرج را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای به شورای امنیت سازمان ملل متحد جهت گرفتن تصمیمات لازم اجرا می باشد.

انتقال گروهی از زندانیان قزل حصار به سلولها انفرادی جهت اجرای حکم قرون وسطایی اعدام

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از ”فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران” روز یکشنبه ۳ اردیبهشت ماه حداقل ۳ زندانی از واحد ۲ زندان زندان قزل حصار کرج جهت اجرای حکم ضدبشری اعدام به سلولهای انفرادی منتقل شدند.زندانیان که برای اجرای حکم اعدام منتقل شدند جوان می باشند و سنین آنها بین ۲۴ الی ۲۷ ساله هستند.

اکثریت زندانیان واحد ۲ زندان قزل حصار کرج محکوم به اعدام هستند.

اسامی تعدادی از زندانیان که به سلولها انفرادی جهت اجرای حکم اعدام منتقل شدند به قرار زیر می باشد:

۱- زندانی علی شکوهی ۲۶ ساله از سالن ۳ زندان قزل حصار کرج و نزدیگ به ۱ سال است که در زندان می باشد او به جرم داشتن ۲۵ گرم مواد مخدر شیشه محکوم به اعدام شده است.

۲- زندانی هادی خان زاده ۲۷ ساله از سلول ۱ سالن ۳ واحد ۲ زندان قزل حصار و بیش از ۱۳ ماه در زندان بسر می برد.

۳- حسین باقری ۲۴ ساله از سالن ۷ (سالن جوانان) واحد ۲ زندان قزل حصار بیش از ۱ سال در زندان بسر می برد.

موج جدید اعدام ها که بسرعت غیر قابل تصوری رو به افزایش می باشد و تنها در طی هفتۀ گذشته ۱۱ نفر بنابه اعلام رسمی رسانه های حکومتی اعدام شدند که ۳ نفر از آنها در مرودشت و شاهرود در ملاء عام به دار آویخته شدند.

سیاست اعدام و سرکوب خونین مردم و زندانیان سیاسی توسط علی خامنه ای ولی فقیه رژیم تعین می شود و از طریق رئیس منصوب وی در قوۀ قضاییه صادق لاریجانی که از جنایتکاران علیه بشریت می باشد تایید و دستور اجرای آن صادر می شود.هدف از این اعدام های گروهی و در ملاء عام ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه می باشد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، موج جدید اعدام ها در ایران که به منظور ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه می باشد را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه به شورای امنیت سازمان ملل متحد می باشد.

شیرین عبادی: صدای دانشجویان دربند را به گوش مردم جهان برسانیم

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل و رییس “کانون مدافعان حقوق بشر” در تور سخنرانی خود در دانشگاه های آمریکا بر روی وضعیت دانشجویان زندانی در ایران تاکید زیادی داشته است.

در همین زمینه و به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان؛ دانشجونیوز گفتگویی را با خانم عبادی انجام داده و نظر وی را پیرامون نقض حقوق دانشجویان جویا شده است.

خانم عبادی می گوید که نقض حقوق دانشجویان مصداق نقض حقوق بشر است و با وجود تاکید بر این موارد در گزارش های بین المللی، حکومت ایران قصد سازش و آشتی ملی را ندارد و به رفتار غیرعادلانه خود ادامه می دهد:

«طبیعی است که وقتی به خاطر یک اعتراض ساده و یا به خاطر اعتقاد به مذهبی خاص، کسی را از حق تحصیل محروم می کنند و او را ستاره دار و اخراج می کنند، یکی از مهمترین حقوق بنیادین وی صدمه خورده است. یا زمانی که دانشجویان را بیگناه در حالتی که محروم از یک دادرسی عادلانه هستند، به زندان می اندازند و از آن بدتر، برخی از آنها را محکوم به حبس در تبعید می کنند این ستم مضاعفی است بر یک جوان. یعنی به جای آنکه سالهای جوانی را صرف دانش آموزی و اندوختن تجربه کند بایستی بیگناه پشت میله های زندان سپری کند.»

متن کامل این گفتگو در ادامه آمده است:

حسین ترکاشوند: اولین سوال بنده از شما در مورد برنامه ی سخنرانی شما در برخی از دانشگاه های آمریکا است و اینکه محورهای اصلی این سخنرانی ها چیست و چه اهدافی را دنبال می کند.

شیرین عبادی: من همه ساله دو نوبت در دانشگاه های آمریکا تور سخنرانی دارم و برای جوانان دانشجو صحبت می کنم و محور صحبت های من در مورد حقوق بشر در جهان اسلام و در جهان غرب و امکان انطباق اسلام با حقوق بشر می باشد؛ با توجه به وضعیت دردناک دانشجویان زندانی در ایران که نمونه ای از آن را در نامه ی ضیاء نبوی می خوانید، تصمیم گرفتم که در این دوره از سخنرانیهای خود کمی راجع به وضعیت دانشجویانی که در زندان هستند اطلاع رسانی کنم و از دانشجویان آمریکایی بخواهم که از آزادی خود استفاده کرده و صدای همکلاسی های ایرانی خود را به گوش جهانیان برسانند.

خانم دکتر عبادی میدانیم که بیش از ٣٠ تن از دانشجویان در ایران با احکام طولانی مدت در زندان به سر می برند، و شاهد بیش از دو هزار نقض حقوق دانشجویان در دانشگاه های ایران اعم از احضارهای مختلف، اخراج و محرومیت از تحصیل و احکام کمیته انضباطی هستیم که هم در گزارش ویژه دفتر تحکیم وحدت و هم در گزارش آقای احمد شهید، گزارشگر ویژه ی شورای حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، به آنها اشاره شده و مورد تاکید قرار گرفته است. سوال من از شما این است که آیا از نظر شما نقض حقوق دانشجویان، جنبه ای از نقض حقوق بشر محسوب می شود یا خیر.

بله. مگر دانشجو بشر نیست؟ طبیعی است که وقتی به خاطر یک اعتراض ساده و یا به خاطر اعتقاد به مذهبی خاص، کسی را از حق تحصیل محروم می کنند و او را ستاره دار و اخراج می کنند، یکی از مهمترین حقوق بنیادین وی صدمه خورده است. یا زمانی که دانشجویان را بیگناه در حالتی که محروم از یک دادرسی عادلانه هستند، به زندان می اندازند و از آن بدتر، برخی از آنها را محکوم به حبس در تبعید می کنند این ستم مضاعفی است بر یک جوان. یعنی به جای آنکه سالهای جوانی را صرف دانش آموزی و اندوختن تجربه کند بایستی بیگناه پشت میله های زندان سپری کند.

خانم دکتر عبادی، برای احیای حقوق بشر در ایران، به خصوص حقوق دانشجویان به عنوان جنبه ای حقوق بشر که شما به درستی به آن اشاره کردید، سازمان های بین المللی و نهادهای بین المللی حقوق بشر، چه تنبیهاتی را می توانند برای ناقضان حقوق بشر مشخصاً در دانشگاه ها اعم از رؤسای دانشگاه ها، معاونین آنها و مسئولین حراست و کمیته انضباطی در نظر بگیرند.

مجازات هایی که برای نقض حقوق بشر در نظر گرفته شده بایستی در شورای حقوق بشر مورد تایید قرار بگیرد. که بر حسب تخلف یک کشور می تواند از تعیین گزارشگر شروع شده و حتی منجر به ارسال پرونده به دادگاه بین المللی شود. اما همانطوری که گفتم این تنبیهات سلسله مراتب دارد یعنی ارسال پرونده با دادگاه بین المللی بایستی با موافقت شورای امنیت صورت گیرد و در حال حاضر به نظر نمی رسد با توجه به پشتیبانی چین و روسیه چنین امری اتفاق افتد. اما این دلیل نمی شود که سایرین سکوت بکنند و اعتراضی در زمینه زندانی شدن جوانان نداشته باشند.

در صحبت ها و سخنرانی های شما، روی سخن شما نه با مسئولین ایران بلکه با نهادهای بین المللی است، از شما می پرسم که با توجه به نقش عظیم دانشجویان در راه رسیدن به دموکراسی و پاسداشت حقوق بشر در ایران، در نظر نگرفتن نقض حقوق دانشجویان از سوی نهادهای بین المللی مانند سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر و… چه تبعاتی دارد.

در درجه اول باید بگویم که نقض حقوق بشر در مورد دانشجویان در نظر گرفته شده است. شما به گزارش های آقای احمد شهید و یا قبل از آن گزارش های آقای بان کی مون مراجعه کنید، میبینید که این مسائل در آن منعکس شده است. بنابراین مسئله سر این است که با توجه به درج اینگونه مسائل در گزارش های حقوق بشر چرا دولت ایران به رفتارغیرعادلانه خود ادامه میدهد؟ که در جواب بایستی بگویم متاسفانه حکومت ایران قصد سازش و آشتی ملی را ندارد و همین پافشاری بر ادامه و استمرار حقوق بشر باعث شد که برای ایران گزارشگر بگذارند. الان در آسیا، کره شمالی و ایران گزارشگر دارند، یعنی هر دو کشور آنچنان وضعیت حقوق بشر را تضعیف کرده اند که گزارشگر تعیین شده است.

در پایان شما برای دانشجویان خارج از کشور چه پیامی دارید.

پیام من برای دانشجویانی که در دانشگاه های خارج از ایران تحصیل می کنند آن است که از آزادی خود استفاده کنید و صدای همکلاسی دربند خود را به گوش مردم جهان برسانید.

برای یک زندانی سیاسی و عقیدتی مهمترین مسئله آن است که صدای او در جهان انعکاس یابد و توصیه من برای جوانانی که در کشورهای اروپایی و آمریکا تحصیل می کنند آن است که  از آزادی خود استفاده کنید و صدای همکلاسی دربند خود باشید.

ممنون از اینکه وقت خود را در اختیار ما قرار دادید.

انتقال نرگس محمدی به بند زندانیان سیاسی زن در زندان اوین

به گزارش خبرنامه از کمیته گزارشگران حقوق بشر;طبق آخرین اخبار رسیده، نرگس محمدی به بند زنان سیاسی زندان اوین انتقال یافته است.

به گفته برخی از خانواده‌های زندانیان سیاسی زن که در حال برگشت از سالن ملاقات زندان اوین هستند، زندانیان در این ملاقات گفته‌اند که زمانی که آنها برای ملاقات به سالن اعزام می‌شدند، نرگس محمدی در حال انتقال به بند بوده است.

خواهر نرگس محمدی، ضمن ابراز نگرانی در خصوص وضعیت وی، گفت:” صبح دیروز پس از مراجعه وی به وزارت اطلاعات، پدرم به آنجا مراجعه کرد اما آنها گفتند که نرگس را به تهران و زندان اوین منتقل کرده‌اند، از آن‌زمان تابحال هم از وی خبری نداریم:”

انتقال نرگس محمدی به زندان در شرایطی صورت می‌گیرد که دو کودک دوقلوی وی، هم‌اکنون در شهر زنجان بدون حضور پدر و مادر هستند.

تقی رحمانی همسر محمدی نیز، چندی پیش در پی شدت گرفتن فشار نهادهای امنیتی، ناچار به خروج از کشور شد. وی ۱۵ سال از عمر خود را در زندان سپری کرده است.

نرگس محمدی، دارای دو فرزند کوچک است که هم‌اکنون در نبود پدر و مادر، در وضعیت نگران‌کننده‌ای به سر می‌برند.

با توجه به وضعیت جسمانی نرگس محمدی، هم‌اکنون نگرانی‌ها در خصوص شرایط وی افزایش یافته است.

خروج فعال دانشجویی کُرد از ایران

یکی از فعالان دانشجویی و فرهنگی کُرد در ارومیه، به سبب تهدید و فشار مراکز امنیتی حکومت اسلامی ، برخلاف میل باطنی، مجبور به خروج از کشور شد.

به گزارش خبرنامه از کُردپا، “اسکندر جعفری” از شهروندان روستای “دیزج‌ مرگور” و دانشجوی سال سوم رشته‌ی حسابداری دانشگاه ارومیه که از سوی افراد حراستی دانشگاه و اداره‌ی اطلاعات این شهر مورد تهدید و فشار واقع شده، مجبور به خروج از ایران و سکونت در یکی از کشورهای همسایه گردید.

این فعال دانشجویی سال گذشته در حین شرکت در تظاهرات اعتراضی شهروندان به خشک شدن دریاچه‌ی ارومیه، بازداشت و به بازداشتگاه مراکز امنیتی شهر منتقل که بعد از مدتی آزاد شد.

یکی از نزدیکان خانواده‌ی جعفری  گفت که اداره‌ی اطلاعات شهر ارومیه از اسکندر جعفر خواسته جهت پاسخگویی درباره‌ی پاره‌ایی موضوعات به این اداره مراجعه نماید و وی نیز به سبب حفظ جان خویش مجبور به خروج از ایران گردید.

در ادامه‌ی گزارش ارسالی آمده است: اسکندر جعفری، دانشجویی سال سوم رشته‌ی حسابداری، یکی از فعالان دانشجویی دانشگاه ارومیه و سردبیر نشریه‌ی “چاند”بوده که از سوی حراست دانشگاه به اتهام فعالیت سیاسی و دانشجویی از ادامه تحصیل محروم شده است.

وی همچنین همکار نشریات کُردی و فارسی زبان سیروان،صدای آشنا، ندای آزادی و نیشتمان بوده و مقالات انتقادی با زمینه‌ی فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی منتشر می‌نمود.